Utrecht Üniversitesi öncülüğünde bir araştırma ekibi, yaklaşık 201 milyon yıl önce gerçekleşen Triyas Devri sonu kütle yok oluşu sırasında Avrupa’nın neden sürekli yanmış olabileceğine dair yeni bir bulgu paylaştı. Nature Geoscience dergisinde yayımlanan çalışmaya göre, büyük volkanik patlamalar nedeniyle çöken ormanların yerini hızla tutan eğrelti otları, bölgede devasa orman yangınlarının tetikleyicisi oldu.
Araştırmacılar, Birleşik Krallık dahil olmak üzere dört farklı sondaj çekirdeğinde yer alan katmanları inceleyerek bu dönemdeki ateş aktivitesini haritalandı. Geleneğe ait kömür parçaları ve duman bileşikleri gibi göstergelerin yanı sıra, fosilleşmiş polen ve sporların renk değişimlerini ölçen yepyeni bir yöntem kullandılar. Bu yeni teknik, gömülme derinliğinden bağımsız olarak fosillerin karanlık seviyesini belirleyerek, yok oluş döneminde yaşanan aşırı yangın baskısını doğruladı.
Araştırma, yangınların eğrelti otlarının alt toprak kök sistemlerine zarar vermemesi ve bu bitkilerin yanan alanları yeniden hızla kaplaması sonucu bir kısır döngüye dönüştüğünü ortaya koydu. Kuruyan eğrelti örtüsünün yeni yakıt kaynağına dönüşmesi, bu yangın rejiminin tahminen 40.000 ila 300.000 yıl arasında sürmesine neden oldu. Uzmanlar, bu süreçte eğrelti otlarının ‘felaket türleri’ olarak adlandırılan hızlı toparlanma kapasitesi sayesinde dönemin ekolojik dengesini derinden etkilediğini vurguluyor.
