Galápagos Adaları’na özgü ve soyu tükenme noktasına gelmiş nadir bir bitki türü, uzun soluklu bir koruma çalışmasıyla yeniden toprakla buluşuyor. Charles Darwin Vakfı ile Galápagos Ulusal Park Müdürlüğü iş birliğinde yürütülen proje, 1998 yılında başlayan ve onlarca yıl süren yoğun aramaların ardından sadece altı bireyin kaldığı tehlikeli bir durumu tersine çevirmeyi başardı.
Küçük bir sera ortamında yetiştirilen 94 bitki, 2017 ile 2024 yılları arasında Isabela Adası’nın zorlu volkanik arazisine nakledildi. Bu süreçte kurak iklim koşullarına uyum sağlamak için özel su tasarrufu sistemleri kullanıldı ve bitkilerin gelişim aşamaları titizlikle izlendi. 2021’deki en büyük kırılma noktası, bitkilerin doğal ortamda kendi kendine çiçek açıp tohum üretmesiydi; bu durum türün sürdürülebilirliğine dair umutları artırdı.
2024 yılında ise tür, 1962’de ilk kez belgelenmiş olduğu Caleta Tagus bölgesine geri kazandırıldı. Günümüzde iki farklı koruma noktasında toplam 28 yetişkin bitki sağlıklı bir şekilde yaşamlarını sürdürüyor. Bilim insanları, bu projenin yalnızca tek bir bitki türü için değil, benzer koşullarda hayatta kalmaya çalışan diğer endemik adalar türleri için de model olabileceğini ve tarihi arşiv verileri ile modern bilimin birleşiminin korumada ne kadar kritik olduğunu kanıtladığını vurguluyor.
