İngiltere’deki bir araştırmacı grubı, PNAS dergisinde yayımladığı yeni bir çalışma ile kalıcı ve erken yaşta başlayan işitme kaybı yaşayan bireylerin beyin yapısının, işitme duyusundaki eksikliği telafi etmek için nasıl değiştiğini ortaya koydu. Beyin görüntüleme teknikleri kullanılarak yapılan incelemede, katılımcıların görme sistemi içindeki sinirsel bağlantıların yeniden yapılandığı tespit edildi.
Araştırmacılar, işitme engelli yetişkinlerin, çevresel tehlikeleri erken fark edebilmek için çevresel görüşü bir ‘erken uyarı sistemi’ olarak kullandığını belirtiyor. Çalışmada, bu bireylerin beyinlerindeki görsel bilgiyi ileten kritik iki bölge olan talamusun genikülat nukleusu ve birincil görme korteksi analiz edildi. Bulgular, işitme duyusunun devre dışı kalmasının beynin yalnızca yüksek düzeydeki işlevlerinde değil, görme sinyallerinin henüz ana merkeze ulaşmadan önceki en erken aşamalarında bile değişime yol açtığını gösteriyor.
Elde edilen veriler, bu bireylerde görsel kaynakların yeniden dağıtıldığını ve çevresel görme alanına daha fazla sinirsel kapasite ayrıldığını kanıtlıyor. Ancak bu artışın, merkezi görme alanındaki sinirsel temsilde bir küçülmeye yol açtığı, yani bir tür denge kaybı yarattığı görüldü. Araştırmacılar, bu durumun işitme engelli kişilerin her koşulda daha iyi gördüğü anlamına gelmediğini, ancak beyin kaynaklarının farklı bir önceliklendirme ile kullanıldığını vurguluyor.
