İran’a özgü olan ve kuyruğunun ucundaki doku sayesinde bir örümceği andıran boynuzlu yılan türü, bilimsel merakın odağındaki en garip sürüngenler arasında yerini koruyor. ‘Anatomical Record’ dergisinde yayımlanan yeni bir araştırma, bu türün iç yapısını ilk kez yüksek çözünürlüklü mikroskobik tomografi taramalarıyla inceledi. 1968’de toplanan ve türün tip örneği olarak kabul edilen bu yılanın kuyruğundaki ilginç uzantı, uzun süre bir tümör ya da deformite sanılmış olsa da, türün avlanma stratejisinin temel parçası olduğu anlaşılmıştı.
Araştırmacılar, yılanın kuyruğunu sallayarak yankesici örümcekler veya kuşları kandırarak avlarını yakaladığını gözlemlemişti. Tarama sonuçları ise beklenmedik bir gerçeği ortaya koydu: Kuyruğun ucundaki örümcek bacaklarına benzer yapıların altında herhangi bir kemiksel destek bulunmuyordu. Bu yapılar tamamen keratinden oluşmuş, uzamış ve birleşmiş pullardan meydana geliyordu. Bilim insanları, bu durumun yılanın iskeletinde değil, derisinde meydana gelen ‘aşırı evrimsel’ bir değişiklik olduğunu vurguladı. Bu bulgu, yumuşak dokuların fosilleşmemesi nedeniyle, fosil kayıtlarında bu tür adaptasyonların tespininin son derece zor olduğunu da gözler önüne serdi.
