Amerika Birleşik Devletleri’nde faaliyet gösteren özel plaka tanıma (ALPR) ağları, araç sahiplerinin rızası veya bilgisi dışında devasa bir gözetim ağı oluşturuyor. Motor şirketi Motorola’nın bünyesindeki Digital Recognition Network (DRN) gibi firmalar, çekici ve sabit noktalara yerleştirilen kameralar aracılığıyla milyonlarca aracın nerede, ne zaman ve hangi tarihlerde görüldüğüne dair milyarlarca kayıt tutmaktadır. Bu veriler, sadece kolluk kuvvetleri değil, aynı zamanda sigorta şirketleri ve finans kuruluşları tarafından da satın alınmaktadır.
Özellikle sigorta sektöründe bu teknolojinin kullanımı giderek derinleşiyor. ‘Garage Aware’ gibi ürünler, araçların gecenin hangi saatlerinde hangi konumlarda bulunduğunu analiz ederek, poliçe sahibinin beyan ettiği garaj adresinin gerçek olup olmadığını doğruluyor. Sistem, aracın belirli bir bölgede mi yoksa farklı bir posta kodu sınırlarında mı park edildiğine bakarak risk değerlendirmesi yapıyor. Ayrıca, ticari araçların izin verilen güzergah dışına çıkıp çıkmadığını tespit etmek ve tazminat taleplerini doğrulamak için araç hareketleri haritalanıyor. Görsel veriler sayesinde aracın üzerindeki ticari işaretler, hasar geçmişi veya araçta bulunan ekipmanlar da incelenerek kişisel araçların ticari amaçla kullanımını belirleniyor.
Uzmanlar ve mahkeme kararları, bu tür özel veritabanlarının kamu denetimine tabi polis sistemlerinden çok daha az şeffaf olduğunu vurguluyor. Teknolojinin dolandırıcılığı önleme gibi meşru kullanım alanları olsa da, bireylerin günlük hareket kalıplarının, ikametgah bilgilerinin ve özel alışkanlıklarının izinsiz olarak izlenmesi ciddi gizlilik endişeleri yaratıyor. Milyarlarca zaman damgalı fotoğrafın bir araya gelmesi, tek tek bakıldığında masum görünen anları, kişilerin yaşam tarzına dair ayrıntılı bir profile dönüştürmektedir.
