Dünya genelinde yaklaşık 400 milyon kişi, ölüme yardımcı olma hakkının yasal olduğu ülkelerde yaşamaktadır. Son yıllarda Kanada, Avustralya, Yeni Zelanda, İspanya ve Avusturya gibi ülkeler yasalarda değişikliğe giderek bu hakkın kapsamını genişletmiştir. Fransa da son dönemde dayanılmaz ağrılara neden olan tedavi edilemez hastalıklardan muzdarip yetişkinler için bu yasağı kaldırmıştır.
Amerika Birleşik Devletleri’nde 13 eyalet ve başkentte bu uygulama yasal statüye sahiptir. Oregon eyaleti, 1997’den bu yana uyguladığı düzenlemelerle diğer eyaletlere örnek teşkil etmektedir. Buradaki hastaların büyük çoğunluğu kanser, nörolojik hastalıklar veya kalp yetmezliği ile mücadele etmektedir. Hastalar, bağımsızlıklarını kaybetmekten ve ailelerine yük olmaktan endişe duydukları için bu yöntemi tercih etmektedir. Oregon’da hazırlanan ölümcül ilaçların hastalar tarafından kendilerinin kullanması gerekmektedir; bu nedenle reçete alan hastaların üçte biri işlemi gerçekleştirmemeyi tercih etmektedir.
Kanada, 2016’da başlatılan uygulamanın kapsamını 2021’de geri dönüşü olmayan hastalıkları olanlara genişletmiştir. Eleştirmenler, bu genişlemelerin kırılgan gruplar için risk oluşturabileceğini ve ‘kayan yamaç’ etkisi yaratabileceğini savunmaktadır. Günümüzde Kanada’daki ölümlerin yaklaşık yirmide biri tıbbi destekle gerçekleşmektedir.
Avrupa kıtasında da İsviçre, Hollanda, Belçika, Lüksemburg, İspanya, Avusturya, Portekiz ve Fransa gibi ülkelerde çeşitli koşullar altında yasal statü kazanan bu uygulama görülmektedir. Hollanda ve Belçika, uygulamayı çocuklara kadar genişleten tek Avrupa ülkeleridir. İngiltere’de ana parlamentolar bu yasa tekliflerini reddederken, Jersey adası kendi hükümetiyle bu alanda ilerleme kaydetmiştir. Jersey’de, hastaların doktor gözetiminde damar içi enjeksiyon yoluyla yaşamını sonlandırabilmesine olanak tanıyan bir mekanizma oluşturulmuştur. Man Adası Meclisi de benzer bir yasa tasarısını onaylayarak süreci başlatmıştır.
